Lütfen Site Dili Seçiniz
EN TürkçeYeni Bir Yavru Eve Geldi: İlk Haftalar İçin Tam Kılavuz
Yavrunun eve geldiği ilk haftalar, onun kişiliğinin, davranışlarının ve evinizdeki yerine dair beklentilerinin şekillendiği kritik sosyalleşme dönemidir. Bu dönemi doğru yönetmek, yavrunuzun ileride dengeli, güvende ve mutlu bir yetişkin olmasını sağlar.
Bu kapsamlı kılavuz, ilk haftaları en az stresle atlatmanız ve hem sizin hem de yeni dostunuz için sağlam bir temel oluşturmanız için gereken tüm adımları içermektedir.
Yavru eve gelmeden önce yapılacak hazırlıklar, geçiş sürecini büyük ölçüde kolaylaştırır ve olası kazaları önler.
Tıpkı bebekler gibi, yavrular da çevrelerini keşfetmek için ağızlarını kullanır. Bu, potansiyel tehlikeler anlamına gelir.
Zararlı Maddeleri Kaldırın: Temizlik ürünleri, ilaçlar, böcek zehirleri ve ev bitkileri (birçoğu hayvanlar için zehirlidir) ulaşamayacakları yerlere kaldırılmalıdır.
Elektrik Kablolarını Gizleyin: Çiğnenebilecek tüm elektrik kabloları gizlenmeli veya korunmalıdır. Elektrik çarpması riski çok yüksektir.
Küçük Objeler: Yutulma tehlikesi yaratacak küçük oyuncakları, madeni paraları veya ev eşyalarını ortadan kaldırın.
Kendi Alanı: Yavrunun rahatça uyuyabileceği, stres atmak için geri çekilebileceği, kafes veya yumuşak yatakla donatılmış sessiz bir köşe hazırlayın. Bu alan, onun "güvenli bölgesi" olmalıdır.
Yavrunun ilk günlerinden itibaren ihtiyaç duyacağı malzemeler hazır olmalıdır:
Mama ve Kaplar: Gelişimine uygun, yüksek kaliteli yavru maması ve kolay temizlenebilir mama/su kapları.
Tasma, Gezme Tasması ve Kimlik: Henüz dışarı çıkmaya başlamasa bile, bir kimlik etiketi ve tasmanın varlığı önemlidir.
Tuvalet Malzemeleri: Kum kabı (kediler için), lazımlık pedleri veya dışkı poşetleri.
Oyuncaklar: Çiğneme ihtiyacını giderecek, yaşa uygun dayanıklı oyuncaklar.
Yavrunun eve geldiği ilk gün, karmaşa değil, huzur ve yapılandırma günü olmalıdır.
Yavruyu eve getirdikten sonra, ona hemen evin her yerini gezdirmeyin. Önce onu güvenli alanına veya tuvaletini yapması gereken alana götürün.
İlk birkaç saat, sadece ailenin temel üyeleriyle tanışmasına izin verin. Misafir kalabalığından kaçının; bu, yavruyu aşırı uyarabilir ve korkutabilir.
Göz teması kurarak ve yumuşak ses tonuyla konuşarak güvende hissetmesini sağlayın.
Yavrular için öngörülebilirlik, güven demektir. Yemek, tuvalet ve uyku saatlerini kapsayan katı bir rutin oluşturmak, tuvalet eğitimini kolaylaştırır ve kaygıyı azaltır.
Beslenme: Yemek saatleri hep aynı olmalı. Köpek yavruları genellikle günde 3 öğün, kedi yavruları ise 3-4 öğün yemelidir.
Tuvalet Molaları: Özellikle yemekten hemen sonra, uyanır uyanmaz ve oyun biter bitmez yavruyu tuvalet alanına götürün. Başarılı olduğunda hemen ödüllendirin.
Yeni çevresinde ilk kez yalnız kalan bir yavru için ağlamak veya sızlanmak normaldir.
Yatağını sizin yatak odanızın yakınına (örneğin kafesini) koyun. Sizi duyabilmesi, yalnızlık stresini azaltacaktır.
Bir ısıtma yastığı veya bir saate sarılmış battaniye (saat tıkırtısı anne kalbini taklit eder) koymak, ona rahatlık hissi verebilir.
Onu yatağınıza alıştırmayın; bu, ileride ayrılık kaygısına yol açabilir. Sızlanmayı görmezden gelin ama tuvalet ihtiyacı için uyanırsa onu dışarı çıkarın.
Sosyalleşme dönemi (köpeklerde yaklaşık 3-16 hafta, kedilerde 3-7 hafta), yavrunun dünyayı nasıl algılayacağını belirler.
Yavrunun dünyayı güvenli bir yer olarak görmesi için onu pozitif deneyimlerle tanıştırın:
İnsanlar: Farklı yaşlardan, boyutlardan, giysilerden (şapkalı, bastonlu) insanlarla tanışması.
Sesler: Elektrik süpürgesi, siren, gök gürültüsü gibi ev ve dış ortam seslerine yavaşça alıştırılması.
Yüzeyler: Çim, parke, fayans, ıslak zemin gibi farklı yüzeylerde yürüme deneyimi kazanması.
Önemli Uyarı: Yavrunuzun aşıları tamamlanana kadar, sosyalleşme kontrollü olmalıdır. Park gibi bilinmeyen, çok sayıda köpeğin gezdiği yerlere gitmek yerine, tanıdığınız, tam aşılı, sağlıklı köpeklerle kontrollü etkileşimler düzenleyin.
Isırma: Yavru köpekler ve kediler, oyun sırasında sınırları öğrenirler. Isırık çok sertleştiğinde, oyunun anında durması gerekir. Acıyı belirten bir ses çıkarın ve hemen oyunu bırakın. Bu, ona sınırları öğretir.
Tırmalama: Kedi yavruları için tırmalama direği şarttır. Tırnaklarını törpüleyebileceği ve işaret bırakabileceği bir yer sunarak mobilyalara zarar vermesini önleyin.
"Gel", "otur", "yat" gibi basit komutlar, hem zihinsel egzersiz sağlar hem de aranızdaki bağı güçlendirir. Daima pozitif pekiştirme (ödül, övgü) kullanın ve cezadan kaçının.
İlk haftalarda veteriner kliniği, yavrunuzun en sık ziyaret edeceği yerlerden biri olacaktır.
Yavruyu eve getirdikten sonraki ilk birkaç gün içinde mutlaka bir veteriner hekim ziyareti planlayın.
Kapsamlı Kontrol: Veteriner hekim, yavrunun genel sağlık durumunu, kalp, akciğer, eklem ve gözlerini kontrol edecektir.
Parazit Taraması: İç parazitler yaygındır; dışkı örneğiyle parazit testi yapılır ve gerekirse uygun parazit tedavisi başlatılır.
Yavrular, annelerinden aldıkları antikorlar azaldıkça bir dizi aşıya ihtiyaç duyarlar. Veteriner hekiminiz, yavrunuzun yaşına ve risk faktörlerine uygun kişiselleştirilmiş bir aşı takvimi oluşturacaktır. Bu aşılar, onları Parvovirüs, Gençlik Hastalığı (Distemper) ve Kedi Lösemisi gibi ölümcül hastalıklara karşı korur. Aşılar tamamlanana kadar riskli alanlardan kaçınmak hayati önem taşır.
Yavrunun kilosunun ve büyüme hızının veteriner hekim tarafından düzenli olarak takip edilmesi, herhangi bir gelişim sorununun erken tespiti için önemlidir. Hızlı kilo alımı, eklem sorunlarına yol açabilirken, yavaş kilo alımı yetersiz beslenme veya sağlık sorunlarına işaret edebilir.
Yeni bir yavruya sahip olmak bir maratondur, kısa bir koşu değil. İlk haftalarda sabırlı, tutarlı ve sevgi dolu olmak, onun size olan güvenini tesis edecek ve ömür boyu sürecek sağlıklı bir ilişkinin temelini atacaktır.
Unutmayın, herhangi bir sağlık veya davranış sorununuz olduğunda ilk başvuracağınız yer her zaman veteriner hekiminiz olmalıdır.